Klub Sportowy Odra Opole został założony w 1945 roku, tuż po zakończeniu II wojny światowej, kiedy to Opole wraz z całym Śląskiem Opolskim wróciło w granice Polski. Inicjatorami powstania klubu byli polscy osadnicy oraz kolejarze, którzy chcieli stworzyć miejsce do uprawiania sportu i integracji lokalnej społeczności. Początkowo drużyna nosiła nazwę „Kolejarz Opole”, co odzwierciedlało bliskie związki z kolejarskim środowiskiem.
Pierwsze lata działalności to przede wszystkim gra w niższych ligach oraz stopniowe budowanie bazy sportowej i szkoleniowej. Już w 1948 roku klub awansował do II ligi, a w sezonie 1952 po raz pierwszy znalazł się w najwyższej klasie rozgrywkowej – I lidze (obecnej Ekstraklasie). Choć pobyt w elicie trwał tylko jeden sezon, dał zawodnikom i kibicom cenne doświadczenie oraz motywację do dalszej pracy.
W 1955 roku, po reorganizacji struktur sportowych w kraju, klub przyjął nazwę „Odra Opole”, która nawiązywała do przepływającej przez miasto rzeki. Pod tą nazwą zespół na stałe wpisał się w historię polskiego futbolu. W drugiej połowie lat 50. Odra regularnie balansowała między I a II ligą, jednak konsekwentnie budowała silny skład oparty na lokalnych talentach.
Prawdziwy rozkwit klubu przypadł na lata 60. XX wieku. Pod wodzą trenera Teodora Wieczorka, a później Jerzego Jastrzębowskiego, Odra Opole stała się jedną z czołowych drużyn w Polsce. Największy sukces w historii klubu miał miejsce w sezonie 1963/1964, kiedy to zespół wywalczył 3. miejsce w I lidze, ustępując jedynie Górnikowi Zabrze i Legii Warszawa. Był to wynik tym bardziej imponujący, że opolska drużyna opierała się głównie na wychowankach, a nie na transferach z innych klubów.
Sukces w lidze zaowocował debiutem na arenie międzynarodowej – w 1964 roku Odra wystąpiła w Pucharze Intertoto (Pucharze Karla Rappana), gdzie rywalizowała z takimi zespołami jak FC Schalke 04, FC Zürich i FC Biel-Bienne. Mecze z renomowanymi rywalami były wielkim wydarzeniem dla opolskich kibiców i przyczyniły się do popularyzacji klubu w kraju. W kolejnych latach Odra jeszcze trzykrotnie startowała w tych rozgrywkach (1965, 1970, 1977), za każdym razem zdobywając cenne doświadczenie.
Lata 70. przyniosły stabilizację w I lidze – Odra utrzymywała się w najwyższej klasie rozgrywkowej przez niemal całą dekadę, a w sezonie 1976/1977 ponownie zajęła wysoką, 5. pozycję. Klub słynął z solidnej defensywy oraz wychowywania utalentowanych piłkarzy, którzy później trafiali do reprezentacji Polski. Wśród nich warto wymienić takich zawodników jak:
Transformacja ustrojowa po 1989 roku przyniosła polskiej piłce ogromne zmiany, a Odra Opole, podobnie jak wiele innych klubów, musiała zmierzyć się z nowymi realiami ekonomicznymi. Problemy finansowe oraz odpływ najlepszych zawodników do bogatszych klubów spowodowały, że w latach 90. drużyna spadła do II, a nawet III ligi. Mimo to wierni kibice – zgromadzeni w stowarzyszeniach i na trybunach Stadionu Miejskiego przy ulicy Oleskiej – nie przestali wspierać swojego zespołu.
Przełom wieków to okres mozolnej odbudowy. W 2004 roku Odra powróciła na zaplecze Ekstraklasy, a w sezonie 2007/2008 po raz ostatni wystąpiła w najwyższej lidze. Niestety, kłopoty finansowe ponownie dały o sobie znać, prowadząc do spadku i kolejnych lat spędzonych w niższych klasach. W 2014 roku klub ogłosił upadłość, a w jego miejsce powołano nową spółkę – Odrę Opole S.A., która kontynuuje tradycje piłkarskie w mieście.
Dziś Odra Opole występuje w I lidze (drugi poziom rozgrywkowy) i konsekwentnie dąży do powrotu do Ekstraklasy. Klub stawia na szkolenie młodzieży, współpracę z lokalnymi samorządami oraz budowanie stabilnej organizacji. Mimo wielu przeciwności losu Odra pozostaje ważnym elementem tożsamości Opola i całego regionu – symbolem sportowej pasji, wytrwałości oraz przywiązania do lokalnych tradycji. Historia tego klubu to dowód na to, że nawet w trudnych czasach można odbudować siłę i marzyć o wielkich sukcesach.